บทที่ 101 ทะเลพาคุณไปที่ไหน

เจมม่าสังหรณ์ใจไม่ดีจึงรีบเดินตามไดอาน่าไป

ไดอาน่าเดินออกจากวิลล่าโดยไม่พูดอะไรสักคำ เสียงส้นรองเท้าของเธอกระทบกับทางเดินหินจนกระทั่งเสียงนั้นถูกกลืนหายไปในความมืดมิดยามค่ำคืน อากาศเย็นเยียบขึ้นเมื่อเธอไปถึงชายฝั่ง เงาดำทะมึนของมหาสมุทรทอดยาวสุดลูกหูลูกตาอยู่เบื้องหน้า แม้ว่าแสงไฟจากวิลล่าจะส่องสว่...